മരക്കഥ
കാവാലം നാരായണപ്പണിക്കർ=>മരക്കഥ
ഞാനൊരു മാമരമായിരുന്നു...
തീ വെയ് ലത്തും വാടിത്തളരാതെ
ദിനംതോറും മലര്ന്നുണരും പൂക്കളുമായ്
ഭൂമിക്കഭിമാനത്തിന് കുട നീര്ത്തിയ
ഞാന് ഒരു മാമരമായിരുന്നു...!
ഏതുകൊടും കാറ്റത്തും വീഴാതെ
ജനിക്കാനിടമേകിയ മണ്ണിന് മാറ
ത്തള്ളിപ്പിടിച്ചു ജീവിതമൊരു
ലഹരിയാക്കി ഞാന്.
വാടിത്തളര്ന്ന വനയാത്രികരെന്
ചോടൊരു കുളിര്നിലമാക്കി...
ചില്ലക്കൊമ്പത്തൊരു ചെല്ലമണിക്കുയില്
ചേക്കേറിക്കാടിനു സ്വര്ലോകസുഖം ചാറ്റീ...
കാട്ടാന പുറംചൊറിയാനെന്
മേനിയില് മുട്ടുമ്പോള്
വേരെല്ലാമിളകീട്ടും
കിടിലംകൊണ്ടില്ലെന്നുള്ളം.
അങ്ങനെയുള്ളോ,രെന്നെ
പ്പൊരിവേനലിലെന്
തണലിലിരുന്നു വിയര്പ്പാറ്റിയ മാന്യന്മാര്;
എന്റെ കുടുന്നയിലെക്കുയിലിന്
പാട്ടുംകേട്ടു സുഖിച്ചവര്;
അവരൊരുനാളെന്നെ
വെട്ടിമുറിച്ചിട്ടു.
അതില് നായകനായ്ക്കണ്ട,വനൊരു
രാക്ഷസനെന്റെ
പുറംപടമാകെയുരിഞ്ഞു കളഞ്ഞു.
അവരെന്നെക്കാടു കടത്തി
നാടെത്തിച്ചിട്ടൊരു
കളിവള്ളത്തിന് വേഷം കെട്ടിച്ചു.
ഒരു ശുഭദിനമെത്തീ,
ഞാനാം വള്ളത്തെക്കളിവിരുതന്മാര്
വെള്ളത്തിലിറക്കീ...
ഏവരെയും തള്ളിയകറ്റീ
ട്ടമരമിതേവരെയേല്ക്കാത്തവനൊരുവന്
പങ്കായവുമായ് സര്വ്വതുഴക്കാര്ക്കും
സമ്മതനെന്നു ചമഞ്ഞു...
അമരക്കാരന് നാട്ടിലെ
യമരത്വം നല്കിയ
നാട്ടാചാര്യനൊരാള്
അണിയത്താഡംബരമായ് നിന്നി
ട്ടിങ്ങനെയുണ്ടാക്കിപ്പാടീ:
"നമ്മുടെയമരം കയ്യാളുന്നവ
നമരത്തെപ്പറ്റിപ്പിടിയില്ലാത്തവ
നെന്നാലും തറവാടി."
ഞാനെന്നെ നയിക്കുന്ന മഹാ
നേതാവിനെയൊരുകുറി നോക്കീ...
നോക്കുമ്പോള് കണ്ടതുനേരോ...!
അന്നെന്നെ മുറിച്ചി
ട്ടിന്റെപുറംപടമാകെയുരിഞ്ഞവനാം
രാക്ഷസനിവനല്ലേ...?
ആഞ്ഞും പാഞ്ഞും ചീറിയ ഞാ
നമരക്കാരന്റെ പിടിപ്പില്ലാത്ത
നിയന്ത്രണമെല്ലാം പുല്ലാക്കി
ത്തോന്നിയ വഴിയേപോയ്...
പിന്നെത്തുഴയന്മാരൊടു
'മമര'നൊടും കൂടെയൊലി
ച്ചെങ്ങോട്ടോ പോയ്...
Manglish Transcribe ↓
Kaavaalam naaraayanappanikkar=>marakkatha
njaanoru maamaramaayirunnu...
thee veyu latthum vaaditthalaraathe
dinamthorum malarnnunarum pookkalumaayu
bhoomikkabhimaanatthin kuda neertthiya
njaan oru maamaramaayirunnu...!
ethukodum kaattatthum veezhaathe
janikkaanidamekiya mannin maara
tthallippidicchu jeevithamoru
lahariyaakki njaan. Vaaditthalarnna vanayaathrikaren
chodoru kulirnilamaakki... Chillakkompatthoru chellamanikkuyil
chekkerikkaadinu svarlokasukham chaattee... Kaattaana puramchoriyaanen
meniyil muttumpol
verellaamilakeettum
kidilamkondillennullam. Anganeyullo,renne
pporivenalilen
thanalilirunnu viyarppaattiya maanyanmaar;
enre kudunnayilekkuyilin
paattumkettu sukhicchavar;
avarorunaalenne
vettimuricchittu. Athil naayakanaaykkanda,vanoru
raakshasanenre
purampadamaakeyurinju kalanju. Avarennekkaadu kadatthi
naadetthicchittoru
kalivallatthin vesham ketticchu. Oru shubhadinametthee,
njaanaam vallatthekkaliviruthanmaar
vellatthilirakkee... Evareyum thalliyakattee
ttamaramithevareyelkkaatthavanoruvan
pankaayavumaayu sarvvathuzhakkaarkkum
sammathanennu chamanju... Amarakkaaranu naattile
yamarathvam nalkiya
naattaachaaryanoraal
aniyatthaadambaramaayu ninni
ttinganeyundaakkippaadee:
"nammudeyamaram kayyaalunnava
namarattheppattippidiyillaatthava
nennaalum tharavaadi."
njaanenne nayikkunna mahaa
nethaavineyorukuri nokkee... Nokkumpol kandathunero...! Annenne muricchi
ttinrepurampadamaakeyurinjavanaam
raakshasanivanalle...? Aanjum paanjum cheeriya njaa
namarakkaaranre pidippillaattha
niyanthranamellaam pullaakki
tthonniya vazhiyepoyu... Pinnetthuzhayanmaarodu
'mamara'nodum koodeyoli
cchengotto poyu...